Homilia 21 kwietnia 2024 r.
+
M
„Ja jestem dobrym pasterzem. Dobry pasterz daje życie swoje za owce”. W tych słowach Jezusa streszcza się historia naszego zbawienia. Po grzechu pierworodnym ludzkość była jak stado atakowane przez wilki.
A oto zjawił się pasterz, dobry pasterz. Jezus jest dobrym pasterzem, który oddaje życie, aby ocalić owce.
Ten dobry pasterz ma jednak niespotykaną moc.
2. Ma moc życie oddać i je znowu odzyskać.
Tak właśnie się stało. Jezus, po okrutnej męce i śmierci na krzyżu, zmartwychwstał, ocalając ludzkość, otwierając nową epokę naszej historii.
Po zmartwychwstaniu Jezusa sytuacja człowieka się zmieniła.
„Zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy”, wyjaśnia nam apostoł Jan.
Jezus, biorąc na siebie trudy ludzkiego życia, cierpienie i śmierć, stał się naszym bratem.
On sam tak się określił, mówiąc Marii Magdalenie: „Udaj się do moich braci i powiedz im: wstępuję do Ojca mojego i Ojca waszego”
To niesamowite!
Ojciec Jezusa jest naszym Ojcem i Jezus jest naszym bratem.
3. Z Nim jesteśmy braćmi i siostrami i tworzymy jedną rodzinę, która ma na imię Kościół.
Coś wspaniałego!
Każdy z nas w dniu chrztu stał się członkiem tej rodziny. Rodzina Kościoła została nam podarowana. Nie znaczy to jednak, że od razu potrafimy dobrze żyć w tej rodzinie. Tego musimy stale się uczyć. Dlatego każdy z nas jest powołany nie tylko, aby cieszyć się Kościołem, lecz aby dawać swój wkład, by budować wspólnotę Kościoła.
4.Jak buduje się tę wspólnotę?
Słowo Boże, zawarte w Piśmie Świętym, stanowi największy skarb, jaki ludzkość posiada, bo pomaga zrozumieć, skąd wziął się świat, jaka jest nasza pierworodna historia, jaki jest ostateczny cel naszego życia i jak można go osiągnąć.
Czytając Nowy Testament, szczególnie Ewangelie, poznajemy życie naszego Zbawiciela, Jezusa Chrystusa, Jego słowa i czyny, co pozwala nam zrozumieć Jego sposób myślenia i postępowania oraz naśladować Go.
W miarę bowiem jak czytamy Słowa Ewangelii, lecz również wprowadzamy je w codziennym życiu, stajemy się Jego prawdziwymi uczniami, podobnymi do Niego.
Co zawiera się w słowach Jezusa?
Przede wszystkim mówi On, że aby kochać Boga, powinniśmy miłować człowieka, bo Jezus identyfikuje się z każdym człowiekiem.
Ta miłość jest najpierw jednokierunkowa.
Kto czuje się kochany, pragnie jednak w jakiś sposób odwzajemnić miłość, którą otrzymuje. To pragnienie pochodzi od Boga i prowadzi do spełnienia planu, jaki Bóg ma wobec swoich dzieci. Jak każdy ojciec i każda matka, Bóg chce, aby Jego dzieci wzajemnie się miłowały.
Kiedy nasza miłość dociera do bliźniego, a potem od niego wraca do nas, staje się dwukierunkowa. Kiedy żyjemy w miłości wzajemnej, czujemy się dobrze, bezpiecznie i radośnie.
Warto już dzisiaj zabrać się do pracy, by wzmacniać więzy miłości z ludźmi, którymi możemy tworzyć prawdziwą wspólnotę. Amen.
Homilia 21 kwietnia 2024 r.
