+
M
Bóg mówi do każdego z nas: „Jesteście moim ludem”. To znaczy, że nie chodzi tylko o wybranych, ale o wszystkich ludzi. Każdy jest powołany do świętości.
Lud Boży to nie przypadkowa grupa ludzi, ale wspólnota, którą łączy wiara, wartości i miłość. To ludzie, którzy chcą żyć według Bożych przykazań i budować relacje oparte na miłości do Boga i drugiego człowieka.
2. Świętość nie jest czymś zarezerwowanym tylko dla zakonników czy misjonarzy. To przede wszystkim codzienne życie przeżywane dobrze — według woli Bożej. Składa się z małych rzeczy: uczciwości, pomocy innym, cierpliwości, troski o bliskich.
Można to porównać do układania mozaiki — każdy mały dobry czyn to jeden element, który z czasem tworzy piękny obraz.
A trochę prościej: świętość zaczyna się tam, gdzie masz ochotę zrobić coś „po swojemu”, ale wybierasz dobro. Na przykład — gdy ktoś zjada ostatni kawałek pizzy, na który też miałeś ochotę… i zamiast się zdenerwować albo zrobić awanturę, potrafisz się uśmiechnąć i odpuścić. Mała rzecz, a już buduje coś większego.
3. Uczeń staje się święty, gdy uczy się odpowiedzialnie. Pracownik — gdy rzetelnie wykonuje swoje obowiązki. Każdy z nas — gdy w zwyczajnych sytuacjach wybiera dobro i miłość.
Jezus zaprasza wszystkich, byśmy budowali Jego lud tam, gdzie jesteśmy. To zadanie wciąż jest aktualne i potrzebne.
Prośmy więc Boga, aby pomagał nam żyć na co dzień w sposób święty, abyśmy przez nasze życie mogli świadczyć o Jego miłości. Amen.
