16-17 lipca 2025

Koszt 450 zł
Obejmuje: przejazd pociągami, busem, nocleg, 2 obiady, śniadanie i wstęp do Muzeum Budownictwa Ludowego
Zapisy z wpłatą do końca czerwca
W przypadku zapisania się co najmniej 40 osób, pojedziemy z Bielska autokarem. W przypadku zapisania się mniejszej ilości osób plan będzie wyglądał następująco:
Program:
Środa 16.07.2025r.
Ok. 6.30 Zbiórka na stacji Czechowice Dziedzice (dojazd autobusem MZK z osiedla Beskidzkiego 5.50 lub pociągiem z Bielska B Gł. o 5.48).
6.47 Odjazd pociągu regio do Oświęcimia, a następnie Kolei Małopolskich do Krakowa, skąd o 9.10 pojedziemy bezpośrednim pociągiem IC Bieszczady do Sanoka
12.55 Przyjazd do Sanoka, zakwaterowanie
14.00 Obiad
15.00 Przejazd busem do Strachociny (ok. 20 min jazdy)
Zwiedzanie sanktuarium, czas na indywidualną modlitwę, udział w uroczystościach nowennowych w Strachocinie (Procesja, Msza św.). 16 maja to data męczeńskiej śmierci św. Andrzeja Boboli, dlatego 16. Dzień miesiąca jest szczególnie czczony jako dzień jego pamięci. Odmawianie nowenny 16 dnia każdego miesiąca jest wyrazem tej szczególnej czci.
Ok. 21.00 Przejazd busem do Sanoka na nocleg

Czwartek 16.07.2025r.
6.00 Wyjście na Mszę św. do Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia Pani Ziemi Sanockiej
6.30 Msza św.
8.00 Śniadanie, wykwaterowanie
9.00 Wyjście do Muzeum Budownictwa Ludowego – ul. Rybickiego 3
14.00 Obiad, przejście na dworzec kolejowy
15.20 Odjazd pociągu IC do Krakowa (przyjazd 19.16)
19.33 Odjazd pociągu regio do Czechowic Dziedzic (przyjazd 21.20)
Zakończenie pielgrzymki. Z Czechowic jest pociąg Kolei Śląskich 21.32 do Bielska lub autobus miejski 50 z Czechowic na osiedle Karpackie.
Informacje szczegółowe o nawiedzanych obiektach:
- Święty Andrzej Bobola urodził się 30 listopada 1591 roku w Strachocinie koło Sanoka. Jako dziecko uczęszczał do szkoły jezuickiej, by później zasilić szeregi Jezuitów w wieku 20 lat. Był kaznodzieją, spowiednikiem, misjonarzem. Jak każdy człowiek posiadał zalety, ale i słabości. Miał porywczy charakter, był skłonny do gniewu, uparty, niecierpliwy. Nieustannie jednak pracował nad sobą, by w końcu osiągnąć najwyższy stopień doskonałości chrześcijańskiej, dzięki czemu już za życia nazywano go świętym. Miał nadzwyczajną umiejętność obcowania z ludźmi, a jego słowa zachwycały zarówno katolików, jak i prawosławnych.
Z uwagi na swój dar nawracania grzeszników i skłaniania ich do spowiedzi, w konfesjonale spędzał wiele godzin. Dlatego też mówiono o nim „łowca dusz”. Dzięki jego nauczaniu nawracali się także prawosławni, czym Św. Andrzej Bobola naraził się Kozakom, przez co poniósł śmierć męczeńską 16 maja 1657 roku w Janowie. Kozacy wpadli do Janowa Poleskiego z zamiarem mordowania Polaków. Kozacy traktowali go jako wroga politycznego z powodu nawracania ruskiej ludności prawosławnej na katolicyzm. Z pojmanego kapłana zdarto suknię kapłańską, na pół obnażonego zaprowadzono pod płot, przywiązano do słupa i zaczęto bić nahajami, z zamiarem, by wyrzekł się wiary. Następnie oprawcy ucięli świeże gałęzie wierzbowe, upletli z nich koronę na wzór Chrystusowej i włożyli ją na jego głowę oraz zaczęli go policzkować, aż wybili mu zęby. Potem wyrywali paznokcie i zdarli skórę z górnej części jego ręki. Odwiązali go i okręcili sznurem, a dwa jego końce przymocowali do siodeł. Andrzej musiał biec za końmi, popędzany kłuciem lanc, a oprawcy dodatkowo torturowali go szablami, raniąc mu palce, nogę oraz przekłuwając oko.
Na koniec zawleczono go do rzeźni miejskiej, rozłożono na stole i zaczęto przypalać ogniem. Na miejscu tortury wycięto mu ciało na głowie do kości, na plecach wycięto mu skórę w formie ornatu, rany posypano sieczką oraz odcięto mu nos, uszy i wargi. Kiedy z bólu i jęku wzywał imiona Jezusa i Maryi, w karku zrobiono otwór i wyrwano mu język oraz grubym szydłem rzeźniczym podziurawiono mu lewy bok. Potem jego ciało szarpane konwulsjami powieszono twarzą do dołu. Katusze i straszne tortury trwały około dwóch godzin, po których uderzeniem szabli w szyję dowódca oddziału zakończył około godziny 15 jego nieludzkie męczarnie, powodując śmierć.
Do końca jednak nie wyrzekł się swojej wiary. Na pytanie dowódcy Kozaków „Jesteś Ty ksiądz?” odpowiedział: „Tak, moja wiara prowadzi do zbawienia. Nawróćcie się”.
Trumnę z jego ciałem złożono w podziemiach kościoła jezuitów w Pińsku. Po latach jednak zapomniano o miejscu pochowania św. Andrzeja. 45 lat później – 16 kwietnia 1702 roku, św. Andrzej ukazał się rektorowi kolegium pińskiego wskazując, w którym miejscu w krypcie kościoła jest jego grób. Po znalezieniu owego miejsca okazało się, iż ciało świętego zostało w niezwykły sposób zachowane, przez co można było doświadczyć jego okrutną i drastyczną śmierć męczeńską. Odtąd, za przyczyną św. Andrzeja, zaczęły się dziać liczne łaski i cuda.
Nie bez przyczyny bardzo często mówiąc o św. Andrzeju używa się słów: „Święty na trudne czasy”. Swoim wstawiennictwem niejednokrotnie uratował Polskę przed napaścią, czy wojną. Przepowiedział także zakończenie wojny oraz fakt, iż Polska znów pojawi się na mapach świata.
Strona sanktuarium:
http://www.strachocina.przemyska.pl/
Transmisje:
Domek Matki Bożej w Strachocinie:
- Kościół Franciszkanów – Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia Pani Ziemi Sanockiej
Kościół został zbudowany w latach 1632-40 w stylu barokowym. We wnętrzu późnobarokowe ołtarze oraz cudowny obraz Matki Bożej Pocieszenia – Pani Ziemi Sanockiej. W ołtarzu głównym znajduje się krzyż z II połowy XVII w. Cenny jest również siedemnastowieczny obraz św. Antoniego, znajdujący się w prawym ołtarzu bocznym. Polichromie zdobiące wnętrze wykonane przez Władysława Lisowskiego pochodzą z lat trzydziestych, dwudziestego stulecia.
W kaplicy św. Franciszka odkryto średniowieczne cmentarzysko i mury z XIV w. Na ścianach kaplicy siedemnastowieczne polichromie figuralne. W ołtarzu obraz św. Franciszka z pochodzący z XVIII stulecia.
Ożywienie kultu Matki Bożej Pocieszenia nastąpiło zwłaszcza po pamiętnej obronie Jasnej Góry w 1655 r. W 1782 r. franciszkanie wydrukowali książeczkę o Matce Bożej Pocieszenia, co było rzadkością w tamtych czasach. O żywym kulcie Matki Bożej świadczyły przynoszone do kościoła dywany, sznury korali, obrączki ślubne, pierścionki, odznaczenia, sygnety oraz wota. Jednak rozwój kultu Maryi został zahamowany przez liczne pożary kościoła, rozbiory Polski oraz wojny w XX w. Współczesny okres dziejów kultu rozpoczyna jego odrodzenie, które nastąpiło 11 maja 1954 r., kiedy to odnowiony obraz uroczyście wprowadzono do kościoła i poświęcono. Dla pogłębienia wiary w Chrystusa i ożywienia religijności maryjnej, dekretem z 19 marca 2005 r. abp Józef Michalik, metropolita przemyski, ustanowił sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia – Pani Ziemi Sanockiej.
Więcej na: https://sanok.franciszkanie.pl/sanktuarium/
Transmisja Mszy na stronie: https://str.metrosan.pl/franciszkanie/player.html
- Muzeum Budownictwa Ludowego – ul. Rybickiego 3
Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku – pierwsze i największe pod względem liczby zgromadzonych obiektów muzeum etnograficzne w Polsce założone po drugiej wojnie światowej. Zostało założone w 1958 roku i ma 38 ha powierzchni. Prezentuje ponad 180 obiektów, w tym budynki mieszkalne, gospodarcze, sakralne (kościoły, cerkwie, synagogi) oraz sektor małomiasteczkowy i przemysłowy. Obejmuje różne sektory, takie jak bojkowski, łemkowski, doliniarski oraz rynek galicyjskiego miasteczka, co pozwala na zapoznanie się z kulturą i historią pogranicza polsko-ukraińskiego od XVII do XX wieku. Tak więc poznamy jak żyli ludzie w czasach, w których żył św. Andrzej Bobola.
