Wielki czwartek. Jezus, świadomy, że nadeszła godzina Jego odejścia z tego świata, gromadzi apostołów wokół stołu na wspólny posiłek i przedstawia im słowem i przykładem jak dalej żyć.
Przyjrzyjmy się temu co działo się w wieczerniku w czasie ostatniej wieczerzy.
Jezus umywa nogi apostołom.
Mówi: „Jeśli Ja, Pan i Nauczyciel umywam wam nogi, o ile bardziej wy powinniście jeden drugiemu umywać nogi” J 13, 12-15 . Jezus, słowem i przykładem, przekazuje program życia dla nas wszystkich. Jako chrześcijanie jesteśmy powołani, aby służyć.
Jezus mówi apostołom: ,,Przykazanie nowe daję wam … miłujcie się wzajemnie tak, jak Ja was umiłowałem” J 13,34-35 .
Przekazuje serce całej Ewangelii. Jezus chce, abyśmy czuli się odpowiedzialni jedni za drugich, dbali jedni o drugich, abyśmy żyli tak, jak w dobrej rodzinie. Daje nam również miarę miłości między nami. Jest to miara Jego miłości do nas: ,,Jak Ja was umiłowałem”. Ja was umiłowałem mimo waszych grzechów i niewierności. Róbcie to samo. Kiedy napotykacie między wami trudności lub rozczarowania nie zatrzymujcie się. Zburzcie wszelkie bariery, przebaczajcie jedni drugim.
Jezus modli się o jedność.
Powołując apostołów do służenia drugim i do miłości wzajemnej, Jezus przygotowywał ich do przyjęcia Swojego testamentu, który wyraził modlitwą do Ojca: ,,Ojcze, aby byli jedno tak, jak Ja i Ty jedno jesteśmy” J 17, 20-23.
Zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństw? Boga Trójcy, Boga jednego w trzech osobach – Ojca i Syna i Ducha Świętego, które stanowią jedno w miłości wzajemnej. Jezus chce nas prowadzić do życia Bożym życiem do życia w Jedności, podobnej do Bożej jedności. Jest to pełne realizowanie naszego powołania, szczyt życia chrześcijańskiego.
Jezus ustanawia Eucharystię.
Wie, że Boża jedność nie może być zrealizowana ludzkimi siłami. Dlatego, staje się naszym pokarmem, aby przemienić nas w Siebie. Kiedy przyjmujemy Eucharystię dobrze przygotowani przez spowiedź i pojednanie się z bliźnimi, ten pokarm nie staje się częścią nas, lecz przemienia nas w Chrystusa. Kiedy każdy jest Chrystusem, wtedy stajemy się jedno w Nim.
Jezus ustanawia Sakrament Kapłaństwa.
„To czyńcie na moją pamiątką” J 13,1-20, aby Eucharystia mogła nakarmić każdego chrześcijanina, na całym świecie. Bez biskupów, bez kapłanów: nie byłoby ani Eucharystia, ani sakramentu pojednania, który przygotowuje do Eucharystii.
Bądźmy wdzięczni za to, że kapłani aby budować Kościół jako rodzinę, rezygnują z założenia własnej rodziny. Kościół nie żyje dla siebie. Kościół ma do spełnienia misję.
Zanim opuścił ten świat Jezus powiedział apostołom: ,,Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszystkim narodom” Mk 16,15-20
My chrześcijanie mamy misję do spełnienia: jest nią Ewangelizacja świata. Realizuje się ona wtedy, kiedy dajemy świadectwo miłości wzajemnej: Po tym poznają, ze jesteście uczniami moimi, jeśli miłość wzajemną mieć będziecie” J 13.34-35
Współcześni ludzie oddalają się coraz bardziej od Chrystusa i Kościoła. Aby mogli na nowo dostrzegać piękno życia chrześcijańskiego nie wystarczy, że widzą jak chodzimy do Kościoła. Trzeba, by widzieli, że miłujemy się wzajemnie tak, jak miało to miejsce we wspólnotach pierwszych chrześcijan
Drodzy bracia i siostry, Wielki Czwartek może stać się początkiem odnowienia braterskich relacji. Starajmy się o wzajemną miłość miłosierną, pragnącą dla wszystkich dobra, wybaczającą sobie, ofiarną.
Niech ona ożywia nasze wspólnoty, aby Jezus, który oddał za nas życie, mógł się cieszyć widząc, że w Kościele, także tym parafialnym, wzrasta klimat rodziny, Jego rodziny. Amen.
