Aktualności Duszpasterze

Homilia 1.04. – Kościół jako rodzina – ks. Krzysztof

Napisane przez Krzysztof Bojan

Wielki Czwartek to święto Kościoła jako rodziny. Jezus świadomy, że już nadeszła godzina Jego odejścia z tego świata, gromadzi apostołów wokół stołu na wspólny posiłek i przedstawia im słowem  i przykładem jak żyć, aby być rodziną.

Wejdźmy razem z apostołami do wieczernika i przeżyjmy razem z nimi pięć szczególnych zdarzeń, jakie miały miejsce podczas tej Ostatniej Wieczerzy.

Pierwsze z nich, to umywanie nóg apostołom.

Jezus przepasuje się prześcieradłem, bierze naczynie z wodą i myje apostołom nogi, mówiąc: ,,Jeśli Ja, Pan i Nauczyciel umywam wam nogi, o ile bardziej wy powinniście jeden drugiemu umywać nogi”.

Apostołowie reprezentują cały Kościół. Dlatego Jezus słowem i przykładem przekazuje im program życia dla nas wszystkich. Wszyscy jako chrześcijanie jesteśmy powołani, aby służyć ludziom w naszych środowiskach, a szczególnie służyć sobie nawzajem, by Kościół stawał się rodziną.

Drugi epizod, to powierzenie uczniom nowego przykazania.

Jezus mówi coś, co staje się sercem całej Ewangelii:: „Przykazanie nowe daję wam … ; miłujcie się wzajemnie tak, jak Ja was umiłowałem”. W tym przykazaniu są słowo, które mają kluczowe znaczenie dla naszego życia: „wzajemnie”. Jezusowi nie wystarcza, abyśmy w Kościele, w parafii podejmowali tylko jakieś działania charytatywne. On chce, abyśmy czuli się odpowiedzialni jedni za drugich, abyśmy dbali jedni o drugich, pielęgnowali kontakty jedni z drugimi tak, jak w każdej dobrej rodzinie. Ja was umiłowałem mimo waszych grzechów i niewierności. Róbcie, więc to samo, przebaczajcie jedni drugim.

Trzeci epizod, to modlitwa o jedność.

Powołując apostołów do służenia drugim i do życia w miłości wzajemnej, Jezus przygotowywał ich do przyjęcia Swojego testamentu, który wyraził modląc się do Ojca: ,,Ojcze, aby byli jedno tak, jak Ja i Ty jedno jesteśmy”.

Zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo Boga Trójcy, Boga jednego w trzech Osobach – Ojca i Syna i Ducha Świętego – które stanowią jedno w miłości wzajemnej. Nie zostaliśmy więc stworzeni, aby żyć w pojedynkę, lecz aby przez miłość dążyć do jedności między nami, podobnej do Bożej jedności.

Czwarty epizod to ustanowienie Eucharystii.

Jezus wie, że taka Boża jedność nie może być zrealizowana ludzkimi siłami. Dlatego ustanawia Eucharystię, staje się naszym pokarmem, aby przemienić nas w Siebie.

Kiedy przyjmujemy Komunie Świętą, dobrze przygotowani przez spowiedź i pojednanie się z naszymi bliźnimi, ten pokarm nie staje się częścią nas, lecz przemienia nas jakby w Chrystusa. Kiedy każdy jest jak Chrystus, wtedy też stajemy się jednością, jesteśmy żywym Kościołem.

Piąty epizod to ustanowienie kapłaństwa.

„To czyńcie na moją pamiątkę”. Aby Eucharystia mogła nakarmić każdego chrześcijanina, na całym świecie, Jezus podczas Ostatniej Wieczerzy ustanowił również sakrament kapłaństwa. Bez apostołów, bez kapłanów, nie byłoby bowiem ani sakramentu pojednania, który nas przygotowuje do Eucharystii, ani Eucharystii, która buduje jedność Kościoła.

Aby współcześni ludzie, którzy coraz bardziej oddalają się od Chrystusa i Kościoła, mogli na nowo doświadczyć piękna życia chrześcijańskiego, nie wystarczy, że widzą, jak chodzimy do kościoła. Trzeba, by widzieli, że miłujemy się wzajemnie tak, jak miało to miejsce we wspólnotach pierwszych chrześcijan.

Niech ten Wielki Czwartek stanie się początkiem budowania nowych braterskich relacji, aby nasza parafia stała się rzeczywiście rodziną. Amen.

O autorze

Krzysztof Bojan